Θέλετε πάλι μία από τα ίδια;

Πριν κάποια χρόνια, στον απόηχο των λεφτών που υπήρχαν, την ώρα που το ΠΑΣΟΚ έκλεβε την ψήφο των πολιτών με ψέματα, την επομένη της συντριπτικής νίκης του σοσιαλισμού είχα το θάρρος να υπενθυμίζω στο αναγνωστικό κοινό, το βίο του κόμματος που εξελέγη και τις μεθόδους του.

Σπεύσανε τότε οι θεματοφύλακες του σοσιαλισμού να μου επιτεθούν, ακόμη και επί προσωπικού. Έκτοτε κύλισε άφθονος ο πολιτικός χρόνος και γραφτήκανε στα κατάστιχα τα πεπραγμένα όλων. Ο κος Παπανδρέου ταπείνωσε διαπραγματευτικά την χώρα με μια σειρά από “λάθος χειρισμούς”, την εξευτέλισε χαρακτηρίζοντάς το έθνος μας ένα έθνος τεμπέληδων, μας έσυρε στο χρηματοδοτικό μόρφωμα μιας “τρόικας” επιβάλλοντας το ΔΝΤ οπότε και την Αμερική στα Ευρωπαϊκά πράγματα. Σήμερα ο ίδιος περιφέρεται στα Αμερικανικά πανεπιστήμια δίνοντας διαλέξεις για την διαχείριση πολιτικών κρίσεων, το κόμμα του υποδέχεται τους δικαστικούς επιμελητές που δείχνουν την έξοδο από το “πράσινο” μέγαρο και οι δημοσκοπήσεις προαναγγέλλουν την έξοδό του ΠΑΣΟΚ από την βουλή.

Ανακαλώντας τα γεγονότα εκείνων των εκλογών, θυμάμαι τον φέρελπιν πρωθυπουργό να περιφέρεται με ποδήλατα και κανό σε διάφορες χώρες. Μεταξύ γυμναστηρίου και σάουνας να κλέβει χρόνο και να προεδρεύει στην Σοσιαλιστική Διεθνή -κάνοντας βαρυσήμαντες παρεμβάσεις στο διεθνές στερέωμα. Να συνδιαλέγεται με μεγάλους φιλοσόφους και οικονομολόγους και όλοι αυτοί να συμφωνούν και να λένε πόσο σωτήρια θα είναι για την Ευρώπη η προσωπικότητα του επόμενου Έλληνα πρωθυπουργού. Ενώ έτσι αποφαίνονταν οι ξένοι σοφοί για το τί είναι σωστό να επιβληθεί στους Έλληνες, τελικά πειστήκανε και οι ίδιοι οι Έλληνες, καθώς για να το λένε οι ξένοι, κάτι θα ξέρουν.

Έτσι και ο κύριος Τσίπρας σήμερα περιφέρεται στους τέσσερις ορίζοντες και μαζεύει αυτόγραφα από προσωπικότητες, λες και οι υπογραφές τους παρέχουν την επάρκεια να κυβερνήσει τους Έλληνες. Και θα δείτε ότι η μέθοδος αυτή θα αποδώσει και θα φέρει καρπούς, γιατί οι τεχνικές της προπαγάνδας είναι μελετημένες για να αποδίδουν. Πολύ φοβάμαι όμως, και το αφήνω γραφτό για να αναμετρηθεί με τα γεγονότα, ότι μαζί του θα έρθει ξανά ο διαμελιστικός για την Ευρώπη δάκτυλος της Αμερικής. Και θα λέει ο ΣΥΡΙΖΑ ότι θέλει κοινό μέτωπο των χωρών του νότου, μα άλλο θα πράττει στην πραγματικότητα, θα δυναμιτίζει την ενοποίηση.

Από τα παραπάνω προκύπτουν κάποια συμπεράσματα. Πρώτον, η ψήφος μας δεν είναι εμπόρευμα να την βγάζουμε στο παζάρι προεκλογικά για την βολεψιά μας. Τα αργύρια που θα λάβουμε θα μας στοιχίσουν πιθανότατα την καθημερινότητά μας, την ζωή μας, την δουλειά μας, το μέλλον μας, την ύπαρξή μας. Δεύτερο υπάρχουν πολιτικοί που αγωνίζονται για να καταξιωθούν και υπάρχουν και αυτοί που τους κουβαλάνε στην πλάτη για να τους ανεβάσουν, δεν θα κληθούν οι τελευταίοι να επιστρέψουν την χάρη στους ευεργέτες τους; Τρίτον τα περιθώρια είναι στενά, η χώρα ακροβατεί μεταξύ ύπαρξης και ανυπαρξίας και δεν συγχωρούμαστε οι ψηφοφόροι να κάνουμε άλλη μια φορά τα ίδια λάθη.