Κάλεσμα

Η χώρα μας έχει πέσει πολύ χαμηλά και εμείς έχουμε πέσει μαζί της. Όσα γνωρίζαμε όλα αυτά τα χρόνια, όσα ίσια και όσα στραβά καταρρεύσανε σε δύο μόλις χρόνια. Τα όνειρα τα δικά μας αυτά που είχαμε φυλάξει και αυτά που είχαμε επενδύσει για τα παιδιά μας εξανεμιστήκανε. Μείναμε εμείς με άδεια χέρια και τα παιδιά μας με άδεια όνειρα να περιφέρονται στην Ελλάδα η να επαιτούνε μια θέση στο εξωτερικό.

Όταν σας λένε ότι εσείς φταίτε για τα δεινά όλα εκείνα που σας πνίγουν σήμερα, όταν επιτίθενται στην αξιοπρέπειά σας και την εργατικότητά σας μην τους ακούτε. Ξέρουνε πώς να σας δημιουργούνε τύψεις ξέρουνε πώς να σας βάζουνε σε σειρά καλά ξέρουνε πώς να παίζουν το παιχνίδι με το καρότο. Ναι υπάρχουνε αυτοί που παρασιτήσανε για χρόνια στην κοινωνία, αυτοί που δεν δουλέψανε αυτοί που τα βρήκανε εύκολα οι καιροσκόποι που ποτέ δεν λείψανε από καμιά κοινωνία. Μα δεν είναι μόνο αυτοί. Είστε και εσείς που δουλέψατε για εσάς και τα παιδιά σας, που ονειρευτήκατε ένα καλύτερο μέλλον και το κυνηγήσατε, που ήσασταν χρήσιμοι για το κοινωνικό σύνολο που προσθέσατε και δεν αφαιρέσατε από το εποικοδόμημα της Ελλάδας. Σε 'σας απευθύνομαι που είστε δημιουργία, οι υπόλοιποι να κρυφτούνε στα λαγούμια που έχουνε σκαμμένα γιατί το φως δεν το αντέχουν.

Δεν είναι ένα κομματικό κάλεσμα, είναι μια φωνή που έρχεται να σας θυμίσει πράγματα ξεχασμένα. Όλα αυτά που ελπίζατε όλα αυτά που διεκδικούσατε όλα αυτά που πιστεύατε ότι θα πραγματοποιηθούν. Να σας θυμίσω εποχές που υπήρχε όραμα και στόχος και προοπτική για το μέλλον. Να σας θυμίσω τότε που η ελπίδα μας κινητοποιούσε όλους να εργαστούμε να προσπαθήσουμε να διεκδικήσουμε. Που πήγαν αυτά τα χρόνια, τι έγινε στην κοινωνία μας και τον κόσμο μας. Καταληξανε όλα να 'ναι στείρα και μονόχνοτα. Έγινε η πολιτική ζωή μας μουντή και μονότονη, γραμμή παραγωγής κλώνων πολιτικών, σαν τις γραμμές παραγωγής που φτιάχουνε βίδες και μπουλόνια, όλα για την ίδια χρήση.

Έγινε το πολιτικό μας ευαγγέλιο το μνημόνιο και γίνανε ιερείς μας ο Τόμσεν η Μέρκελ και ο Σαρκοζί. Όλα όσα είμαστε εμείς είναι λάθος και το αλάθητο το έχουνε οι διορισμένοι μας από την “τρόικα” σωτήρες. Συρρικνώνεται ο πολιτικός μας διάλογος και η θεώρησή για το αν θα ακολουθήσουμε τυφλά το μνημόνιο ή αν θα τολμήσουμε να εκφράσουμε πενιχρές αντιρρήσεις. Δεν είναι το μνημόνιο το σύμπαν μας, είναι το δαιμόνιό μας η εφευρετικότητά μας η ευστροφία μας. Λύσεις υπάρχουν αλλά ποιος να τις αναζητήσει, ποιος να τις διεκδικήσει. Ξέρετε εσείς που έχετε μοχθήσει στον καθημερινό σας βίο πόσο τσαγανό και πόση “μαγκιά” χρειάζεται μια διαπραγμάτευση, το κυνήγι ενός στόχου.

Ξέρω τον Καρατζαφέρη από πολύ παλιά, από εποχές καλύτερες πιο δημιουργικές. Ξέρω την προσωπικότητά του και ξέρω πώς έφτασε μέχρι αυτό που είναι σήμερα. Και καθώς πιστεύω σε αυτόν και τον πυρήνα που τον περιστοιχίζει, ξέρω ότι είναι ο μόνος που έχει το στομάχι για μια δύσκολη διαπραγμάτευση. Ξέρω πως δεν τα παρατάει παρά όλες τις δυσκολίες. Ξέρω τους στόχους του και τις φιλοδοξίες, τον πατριωτισμό του, ξέρω ότι θα φτάσει μέχρι το τέλος. Κρατάει στα χέρια του ένα στόχο και ένα όραμα για την Ελλάδα, έχει καταστρώσει ένα πλάνο που είναι ανηφορικό αλλά μπορεί να δώσει ξανά όραμα και ελπίδα. Ζητάει να αναμετρηθούνε μια γροθιά οι πολιτικοί αρχηγοί με το κατεστημένο των Βρυξελλών, ζητάει ένα κοινό μέτωπο των νοτίων χωρών απέναντι στις βόρειες. Ζητάει ριζική αλλαγή, δεν ψάχνει τα μπαλώματα.

Όταν λοιπόν βρεθείτε αντιμέτωποι στην κάλπη, μην πετάξετε μέσα της στείρα αντίδρασή και αποστροφή, γιατί αυτό θα εισπράξετε. Πετάξτε μέσα την συνείδησή σας πετάξτε την επιλογή σας, ας είναι η τράπεζα που θα κάνετε μια από τις μεγαλύτερες επενδύσεις σας.