Μια μηχανή παραγωγής δημοσίων υπαλλήλων.

Ολοκληρώθηκε και φέτος μια σχολική χρονιά με την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων των πανελλαδικών εξετάσεων. Μια ακόμη γενιά νέων κατανέμεται στα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα της χώρας με τρόπο αναξιοκρατικό, άδικο και εξοντωτικό. Ενώ πολλοί θα μείνουν απ' έξω να χαρακτηρίζονται ανίκανοι.
Οι πανελλαδικές εξετάσεις είναι το επιστέγασμα ενός εκπαιδευτικού συστήματος που είναι φτιαγμένο να απομυζεί τον νέο χωρίς να του προσφέρει και πολλά. Όταν απομυζεί, δεν απομυζεί μόνο χρήματα από την οικογένειά του - άλλωστε τα χρήματα αυτά δίνονται πρόθυμα. Απομυζεί ζωτικό χρόνο, τον χρόνο που χρειάζεται η υπερπροσπάθεια να κατανοηθούν δύσκολες θεωρίες, να αποστηθιστούν κατεβατά από κείμενα και να λυθούν εξωπραγματικά περίπλοκα προβλήματα. Όλα αυτά, μακριά από οτιδήποτε ουσιαστικό, από οτιδήποτε οξύνει την κρίση και διεγείρει την δημιουργικότητα, οποιαδήποτε πρακτική εφαρμογή. Όλα όσα είναι ενδιαφέρουν τον μαθητή θεωρούνται ουσιαστικά μόνο όταν τυχαίνει να συμπίπτουν με την καταναγκαστική εργασία που του επιβάλλει το εκπαιδευτικό σύστημα. Οποιαδήποτε άλλη κλίση ή ανησυχία είναι δευτερεύουσας σημασίας ώστε να κρίνεται ανώριμη και περιττή τόσο από τους οικείους όσο και από το σχολείο.
Απομυζεί επίσης και χρόνο από την πραγματική ζωή. Ο μαθητής θα βγει από την μάχη αυτή με αρκετά χρόνια υστέρηση στον χαρακτήρα του. Γιατί θα έχει χάσει όλα εκείνα τα μικροπράγματα που είναι φτιαγμένα για να αναπτύσσουν ομαλά τον άνθρωπο. Θα είναι πολύ λιγότερο ώριμος απ' ότι απαιτεί η ηλικία του, και με τον τρόπο που είναι δομημένη η Ελληνική κοινωνία, πολύ περισσότερο εξαρτημένος από την οικογένειά του. Δεν θα έχει αναπτύξει την δυνατότητα να στέκεται μόνος του και να διεκδικεί με θάρρος τον δρόμο του μέσα στον κόσμο. Δεν θα έχει μάθει να δρα αυτόνομα και να ανταπεξέρχεται στον ανταγωνισμό της πραγματικότητας.
Τέλος θα καταντήσει να αποστρέφεται οτιδήποτε έχει σχέση με την γνώση και την προσπάθεια καθώς θα έχει συνδέσει τους όρους αυτούς στο μυαλό του με εξοντωτική προσπάθεια που δεν του επέφερε καμία ευχαρίστηση και κανένα μακροχρόνιο όφελος. Χειρότερα ίσως θα καταλήξει να αποστηθίζει και να αναπαράγει πράγματα που δεν είναι δικά του, δεν τα κατανοεί και δεν είναι σε θέση να τα επεξεργαστεί κριτικά. Αν κανείς, καμιά φορά, καταφέρει αναπτύξει προσωπικότητα κρίση και άποψη, θα πρέπει να έχει ξεπεράσει αυτή την μακρά και ψυχοφθόρο περίοδο της ζωής του και να μην έχει εξαντληθεί νοητικά και σωματικά ώστε να καταθέσει τα όπλα.
Όλη αυτή η ταλαιπωρία οικοδομείται πάνω σε παρωχημένη οπτική άγνοια και αδιαφορία για την εκπαίδευση καθώς και έναν μύθο ριζωμένο στην ελληνική κοινωνία. Ότι δηλαδή ο μονόδρομος για την επαγγελματική αποκατάσταση είναι η τριτοβάθμια εκπαίδευση. Κανείς δεν εκμεταλλεύεται την πλούσια ελληνική γη ελάχιστοι έχουν την δυναμική να αναλάβουν τις ευθύνες που συνεπάγεται το εμπόριο. Έχει χτιστεί με τα χρόνια μια ολόκληρη κοινωνική ομάδα άτολμων, χωρίς ουσιαστικά προσόντα, πτυχιούχων που συνωστίζονται στις ελάχιστες διαθέσιμες θέσεις και στα γραφεία κάθε λογής πολιτευτών για μια θέση στο δημόσιο, δηλητηριάζοντας βαθύτατα την πολιτική ζωή της χώρας μας και στερώντας της κάθε προοπτική για ανάπτυξη. Ένα εκπαιδευτικό σύστημα που καταφέρνει να εκπαιδεύει επιτυχώς μόνο δημοσίους υπαλλήλους. Ένα εκατομμύριο υπολογίζονται ότι θα είναι με το πέρας της απογραφής, μόνο στον στενό δημόσιο τομέα.
Αν είναι κάτι που χρειάζεται το εκπαιδευτικό μας σύστημα, δεν είναι απλά περισσότεροι πόροι, αυτή είναι μια λαϊκίστικη υπεραπλούστευση που εύκολα μπορεί να συνοψιστεί σε σύνθημα και να τροφοδοτήσει πορείες, από εκείνες που αποτελούν πλέον γραφική εικόνα στους δρόμους των ελληνικών πόλεων. Είναι αλλαγή της νοοτροπίας, τόσο του εκπαιδευτικού συστήματος όσο και της κοινωνίας. Κανείς δεν χτίζεται σωστός επιστήμονας, ή τεχνίτης, ή μηχανικός ή πολίτης, παρά την θέλησή του. Ο εξαναγκασμός, αν δεν οδηγήσει στην αποστροφή, φέρνει την μετριότητα και στερεί την ευχαρίστηση από τον άνθρωπο. Μόνο όταν το εκπαιδευτικό σύστημα ξεκινήσει να κατανοεί τις ανάγκες των μαθητών και η κοινωνία πάψει να ταξινομεί τα επιτηδεύματα βάση ανυπόστατων κριτηρίων, θα μπορούμε πούμε ότι κάναμε μια πραγματική επένδυση για την χώρα.