Πολιτικοί και τεχνοκράτες

Η διαχείριση της πολιτικής ζωής της χώρας μας γλίστρησε από τα χέρια των πολιτικών και πέρασε σε αυτά των τεχνοκρατών. Μέρος της, σημαντικό ίσως, πάντοτε ελεγχόταν από τους δεύτερους, μα ποτέ τόσο εκτεταμένα όσο σήμερα. Πέρα από την αναζήτηση υπευθύνων για το ολίσθημα αυτό, συζήτηση άκαιρη, χρειάζεται να επιχειρηθεί μια εκτίμηση για την μεταβολή στη φύση του πολιτεύματος που τόσο αιφνίδια πραγματοποιήθηκε.
Είναι χρήσιμο να προσεγγιστεί ξεχωριστά η έννοια του πολιτικού και του τεχνοκράτη. Από την μία οι πολιτικοί, εκ της φύσεως του πολιτεύματος που επικρατεί, αλληλεπιδρούν με τον λαό. Εκλέγονται από αυτόν και πέραν των προσωπικών φιλοδοξιών, που είναι δεδομένο ότι σχεδόν ο κάθε ένας υπηρετεί, έννοιες όπως το πολιτικό κόστος η κατακραυγή ίσως και η υστεροφημία, χαλιναγωγούν τον εγωισμό τους ώστε να λαμβάνουν υπ' όψιν στον σχεδιασμό τους αναγκαστικά και τις ανάγκες του λαού. Σημαντικό είναι επίσης να αναφερθεί ότι το πρότυπο των πολιτικών περιστρέφεται γύρω από ιδεώδη τα οποία έχουν αναπτυχθεί με ιδιαίτερη φροντίδα και κόπο, σχεδόν πάντα με ανθρωποκεντρική ματιά, ώστε να οικοδομείται μια δεδομένη ανθρωπιστική δεοντολογία μέσα στην οποία (επιφανειακά το λιγότερο) πρέπει να κινείται κάθε πολιτικός για να τυγχάνει λαϊκής εκτίμησης. Η ειδίκευση αυτή, συστηματική ή εμπειρική, τους δίνει την δυνατότητα να βλέπουν καθαρότερα τα ζητήματα της πολιτικής από ανθρώπους διαφορετικών επιτηδευμάτων. Αυτοί είναι οι πολιτικοί, που αντλούν την εξουσία τους από τον λαό και θέλοντας ή μη, τον υπηρετούν σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό.
Από την άλλη είναι οι τεχνοκράτες. Άνθρωποι που αναπτύσσουν διαχειριστικές δεξιότητες. Ικανότατοι κατά τεκμήριο στο αντικείμενο εξειδίκευσής τους, ανίκανοι όμως (επίσης κατά τεκμήριο) να ενσωματώσουν τον ανθρωπιστικό παράγοντα στις αποφάσεις τους. Την πατρωνία τους συνήθως αναλαμβάνουν αυτοί που διαθέτουν τα μέσα παραγωγής με σκοπό να τους χρησιμοποιήσουν σαν πάγιο κεφάλαιο. Αποτέλεσμα αυτού είναι ότι αυτοί κουρδίζονται για να εξυπηρετούν την νοοτροπία και τα συμφέροντα αυτών που τους ανέθρεψαν. Η επιχειρηματολογία για συντριπτική διάσταση συμφερόντων του λαού με τα συμφέροντα που είναι ταγμένοι να υπηρετούν οι τεχνοκράτες περιττεύει.
Είναι πολύ πιθανό αυτοί να μην αναγνωρίζουν την έκταση του κυνισμού τους, παρά να θεωρούν εαυτούς συνεπείς υπηρέτες του επιτηδεύματός τους. Για τον λόγο αυτό στα πολιτεύματα που θεωρούνται φιλολαϊκά πρέπει να υφίστανται πολιτικών προϊσταμένων, μιας και είναι αδιαμφισβήτητα απαραίτητοι για την λειτουργία κάθε κοινωνίας. Για τον ίδιο λόγο που πολιτική πρέπει να προΐσταται της στρατιωτικής ηγεσίας. Οι πολιτικοί έχουν πολύ πιο καθαρή οπτική στα κοινά απ΄ ότι έχουν οι τεχνοκράτες. Η στενότητα της αντίληψης στα δημοσία θέματα από μεριάς των τεχνοκρατών και η υποτίμηση που δείχνουν στον ανθρώπινο παράγοντα, τους ωθεί να υπηρετούν το αντικείμενό τους προς όφελος των συμφερόντων που τους ανέθρεψαν και εις βάρος του συνόλου.
Δεν πρέπει να λησμονείται ότι οι εν λόγω τεχνοκράτες, που αυτή την στιγμή υπερφαλαγγίζουν τους πολιτικούς της Ελλάδας, υπακούουν σε πολιτικούς προϊσταμένους εκλεγμένους από πολίτες άλλων χωρών και δεν μπορεί να βάζουν τα συμφέροντα των Ελλήνων πάνω από τα αυτά των λαών που τους εξέλεξαν.
Χτίζεται έτσι μια ένταση στον κοινωνικό ιστό, που αν δεν εκτονωθεί, κάποια στιγμή θα εκραγεί, γκρεμίζοντας εξίσου τα στραβά και τα σωστά. Είναι σε αυτές τις συνθήκες όπου οι κάθε λογής πολιτικοί καιροσκόποι θα σπεύσουν να εξαργυρώσουν την λαϊκή δυσαρέσκεια σε πολιτική ισχύ. Πρέπει λοιπόν κάθε ένας να είναι διπλά υποψιασμένος απέναντι στον λαϊκισμό ή τις τακτικές κινήσεις εντυπωσιασμού που σκοπό έχουν να θολώσουν την ικανότητα κρίσης.