Σηκώνουμε τα μανίκια

Πυξίδα της οικονομίας είναι η ψυχολογία. Αν δεν καταφέρουμε να την αναστρέψουμε, σε ότι αφορά τα δικά μας θέματα, δεν καταφέρουμε να απεμπλακούμε από την δεινή οικονομική συγκυρία. Ενώ δεν μπορούμε να αντισταθμίσουμε τα τεράστια κερδοσκοπικά κεφάλαια που κινητοποιούνται για να επιβαρύνουν την αρνητική ψυχολογία απέναντί μας από πλευράς των ξένων αγορών, μπορούμε να αναθεωρήσουμε την δική μας ψυχολογία, ώστε να επιδιώξουμε τον στόχο μας με μεγαλύτερες αξιώσεις, μιας και με τις δικές μας δυνάμεις θα κληθούμε τελικά να αντεπεξέλθουμε της κρίσης.
Οι ελλείψεις που μας έφεραν εδώ πολλές και καταδεικνύουν την άσχημη κατάσταση της οικονομίας μας. Δεν είναι όμως η στιγμή για καταλογισμό ευθυνών, μόλις απέλθει ο κίνδυνος θα υπάρχει άπλετος χρόνος, και τότε θα φανεί αν πραγματικά υπάρχει πολιτική βούληση προς την κατεύθυνση αυτή. Η συνεχής καταστροφολογία που διακινείται μέσω των ΜΜΕ φτάνει την ψυχολογία του λαού μας στα τάρταρα. Θα ήταν πολύ καλό αν αντικαθιστούνταν από μια προσπάθεια ανύψωσης του ηθικού και της αυτοπεποίθησης των Ελλήνων καθώς κάθε πτώση είναι ταυτόχρονα και μια έξοχη ευκαιρία για άνοδο.
Τα πράγματα που δεν έγιναν, λοιπόν, αφήνουν χώρο για μια αισιόδοξη διαπίστωση. Ότι η χώρα μας έχει δυναμικό να εκμεταλλευτεί ώστε να αναδυθεί από την άβυσσο. Έχει φυσικούς πόρους (η εξασφάλιση της ΑΟΖ θα μας δώσει την δυνατότητα να εκμεταλλευτούμε πολλές από αυτές), έχει αξιοζήλευτη γεωγραφική θέση, έχει πλούσιο ανάγλυφο, ατελείωτες ακτογραμμές. Όλα αυτά μας έδιναν προ της δεκαετίας του 80 ρυθμό αύξησης του ΑΕΠ και της Βιομηχανικής Παραγωγής που πολλά άλλα ανεπτυγμένα κράτη ζήλευαν. Κάτι που σημαίνει ότι ο Ελληνικός λαός δεν υστερεί σε τίποτα σε εργατικότητα συγκριτικά με τα υπόλοιπα Ευρωπαϊκά έθνη, σε πείσμα μιας δημοφιλούς σύγχρονης και ισοπεδωτικής αντίληψης.
Δεν είναι η πρώτη φορά που η χώρα μας διανύει κρίση. Κάθε φορά ο λαός της σηκώνει τα μανίκια και ξαναχτίζει. Αυτή η κρίση μας χαρίζει μια μοναδική ευκαιρία. Μας δίνει το έναυσμα να επανεκκινήσουμε στο μυαλό μας την θεώρησή για την πραγματικότητα και να την στρέψουμε μακρυά από τον νοσηρό δρόμο στον οποίο κατρακυλάμε τόσα χρόνια.
Οι Κινέζοι ευδαιμονίζουν αυτούς που είναι τυχεροί να ζουν σε “ενδιαφέροντες καιρούς”. Σε τέτοιους καιρούς ζούμε και εμείς σήμερα. Σε καιρούς που έχουν να μας διδάξουν πολλά για τα λάθη μας, την φύση μας και που μας δίνουν την δυνατότητα να καθαρθούμε, όπως ο θεατής της αρχαίας τραγωδίας μετά το καταληκτήριο αποκορύφωμα του δράματος.