Οι ουσιαστικές λύσεις, ευοδώνονται σε βάθος χρόνου.

Όταν κανείς είναι νέος, τα πράγματα φαντάζουν πολύ πιο ευοίωνα. Κάθε πρόβλημα μπορεί να βρει την λύση του και κάθε δυσκολία είναι θέμα χρόνου. Όπως για τον άνθρωπο, τα νιάτα σημαίνουν μέλλον και αισιοδοξία, έτσι και για τα έθνη τα γηρατειά σημαίνουν παρακμή.

Φοβοῦ τὸ γῆρας· οὐ γὰρ ἔρχεται μόνον.
Ο πληθυσμός της χώρας μας, γηράσκει, οπότε δεν έχουμε λόγο να νιώθουμε αισιόδοξοι για το μέλλον. Δεν είναι μόνο η παγκόσμια συγκυρία που μας δυσκολεύει, είναι και η εγγενής μας αδυναμία να στηρίξουμε τον γηρασμένο μας πληθυσμό. Αυτό το επιχειρούμε πλήττοντας όλο και περισσότερο την όλο και συρρικνούμενη ενεργή μερίδα του πληθυσμού. Ακόμα χειρότερα καταφεύγουμε στον δανεισμό, υποθηκεύοντας περαιτέρω το μέλλον της χώρας. Τα νέα φορολογικά βάρη, δεν είναι προσωρινά, ήρθαν για να μείνουν. Δεν θα ανακληθούν, όταν περάσει η εξωτερική πίεση, διότι η δυνατότητα να αναπληρώνουμε τις στρεβλώσεις μας με “φτηνά” δανεικά, έχει παρέλθει (τα δανεικά δυστυχώς όχι). Πρέπει να στηριχθούμε πλέον στις δυνάμεις μας, και οι δυνάμεις μας, μας εγκαταλείπουν.
Πέρα από το “φιλόδοξο” σχέδιο σταθερότητας και ανάπτυξης, όπως το χαρακτήρισε ο κος Μπαρόσο, χρειάζεται ένα ακόμη πιο φιλόδοξο και μακροχρόνιο σχέδιο δημιουργίας κινήτρων ώστε να ενισχυθεί ο πληθυσμός και να πέσει ο μέσος όρος ηλικίας του. Φυσικά η αθρόα πολιτογράφηση αλλοδαπών σαν λύση είναι κοντόφθαλμη, μιας και λύνει πολύ λιγότερα και βραχυπρόθεσμα προβλήματα από τα μακροπρόθεσμα που δημιουργεί.

Επείγοντα θέματα και πρόχειρες λύσεις.
Κανείς μπορεί κακοπροαίρετα να κατηγορηθεί για ανέξοδες ρητορείες, που παραβλέπουν το επείγον της κατάστασης, όταν μιλάει για μακρόπνοο σχεδιασμό. Έτσι όμως δίνονται λύσεις, όχι με πυροσβεστικά μέτρα. Γιατί ενώ η συμπτωματική θεραπεία θα παρατείνει το μαρτύριο του ασθενή, δεν τον αποτρέψει από την κατάληξη.
Ιδιαίτερα πλήττονται οι δανειολήπτες. Εν αναμονή του πολυδιαφημισμένου νόμου για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά, αυτό που εισπράττουν οι πολίτες είναι ένας γρίφος. Πώς δηλαδή θα καταφέρουν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους και ταυτόχρονα να συμπληρώσουν τον αριθμό αποδείξεων που απαιτείται για το αφορολόγητο. Η συνέπειά τους απέναντι στους πιστωτές μπορεί να σημαίνει ότι θα χάσουν το δεδομένο εώς τώρα αφορολόγητο των 12 χιλιάδων ευρώ, μιας και το εισόδημά τους δεν επαρκεί για να ανταποκριθούν και στις δύο υποχρεώσεις.
Ότι ο λαός θα πονέσει είναι δεδομένο, ζητούμενο είναι να μην είναι φυγόπονη η κυβέρνηση μα να επενδύσει ταυτόχρονα και σε μακρόπνοο σχεδιασμό.