Θεία κωμωδία, Κόλαση, άσμα έκτο.

-Δάσκαλε, εξήγησέ μου, είπα, τί είναι αυτή η τύχη για την οποία μου μίλησες και πώς μπορεί να κρατάει στα νύχια της όλα τα αγαθά της γής;
-"Ω ανόητα πλάσματα!" απάντησε εκείνος, "πόσο μεγάλη είναι η άγνοια που σας δέρνει! Άκουσε λοιπόν τί θα σου πώ. Εκείνος που ξεπερνάει όλους σε σοφία, έκαμε τον ουρανό χωρισμένο σε διάφορα μέρη και με διάφορους αρχηγούς έτσι, που κάθε μέρος σκορπάει την λάμψη του στ' αλλα και μοιράζονται το φώς. Κατα τον ίδιο τρόπο ανέθεσε την φροντίδα για τα επίγεια αγαθά σε έναν ηγέτη [ενν. την τύχη], ένα οδηγό που πότε πότε δίνει στην μια ή στην άλλη οικογένεια, στο ένα ή στο άλλο έθνος λίγα από τα πρόσκαιρα αγαθά χωρίς να έχει την δύναμη η πρόνοια των ανθρώπων να τον εμποδίσει."

Ο Βιργήλιος στον Δάντη αναφορικά με την τύχη.