Και άλλη μια ερώτηση από την Ελευθεροτυπία

Τον περασμένο Δεκέμβρη η νεολαία ξεσηκώθηκε με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Τα παιδιά που κατέβηκαν στους δρόμους δεν απείχαν πολύ ηλικιακά από εσάς. Ποια η γνώμη σας για τα όσα ζήσαμε τότε;

Το κυρίαρχο πολιτικό μας σύστημα έχει κάνει ένα τεράστιο έγκλημα. Όπως είπα και παραπάνω ο τρόπος εκφοράς της πολιτικής έχει αποσπάσει από τις νέες γενιές την ελπίδα ότι κάτι μπορεί να βελτιωθεί από την συμμετοχή στους δημοκρατικούς θεσμούς.
Είναι έτσι πολύ επιρρεπείς να διολισθήσουν στην επήρεια φτηνών ιδεολογημάτων που βασίζονται σε παρωχημένη ρητορική, εποχών ξένων προς την σημερινή. Και έτσι γίνεται. Αριστεροί λαϊκιστές προσπαθούν να συντηρήσουν την εκλογική τους βάση εκμεταλλευόμενοι την πηγαία και αγνή ανησυχία της νεολαίας που αναζητά απεγνωσμένα ένα ιδεολογικό στήριγμα. Για να αποκτήσουν συσπείρωση και αίσθηση κοινού στόχου οι νέοι αυτοί πρέπει να έχουν “συντροφικά βιώματα”. Ο θάνατος του νεαρού είναι γεγονός. Το σκεπτικό του δικαστηρίου αναγνωρίζει δόλο και πρόθεση στον ειδικό φρουρό και αυτός πρέπει να υποστεί αυτά που προβλέπει η Ελληνική νομοθεσία, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι αυτά είναι αρκετά για να ικανοποιηθεί ηθικά η οικογένεια.
Δεν νομίζω όμως ότι αποδόθηκε φόρος τιμής στον αδικοχαμένο νέο με το παραλήρημα που ακολούθησε. Δεν πιστεύω ότι ο ίδιος θα ενέκρινε μια τέτοια αντίδραση που έπληξε βαθύτατα την κοινωνική μας ειρήνη και την έξωθεν εικόνα μας. Που κατέστρεψε την περιουσία πολλών συμπολιτών μας σε πολλά μέρη της Ελλάδας. Τον θάνατό αυτό λοιπόν εκμεταλλεύτηκαν με οικτρό και ποταπό τρόπο ψευτοαριστερά μορφώματα για να χαρίσουν στους ακολούθους τους τις εμπειρίες αυτές που θα επαρκούν για να τους πείσουν ότι “ριζοσπαστικοποιούν” τον αγώνα τους και έτσι να συσπειρώσουν τους οπαδούς τους. Το τραγικό είναι ότι ακόμα και ο ΣΥ.ΡΙ.ΖΑ., κόμμα κοινοβουλευτικό, που έχει υπογράψει σεβασμό στο σύνταγμα και τους νόμους του Ελληνικού κράτους για να συμμετάσχει στην εκλογική διαδικασία, διολίσθησε και καιροσκοπικά παρείχε πολιτική κάλυψη στις καταστροφές.